ประกาศขายเฟอร์นิเจอร์เก็บของส่วนใหญ่ล้มเหลวด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวกับตัวสินค้า ภาพถ่ายดี — สะอาด แสงดี เป็นมืออาชีพ แต่พวกเขากำลังตอบคำถามที่ผู้ซื้อตอบไปแล้ว และปล่อยคำถามที่ตัดสินการซื้อไว้ไม่แตะต้อง
ผู้ซื้อไม่ได้ดูรายการสินค้าแบบที่คุณดูแคตตาล็อกของตัวเอง พวกเขาไม่ได้กำลังประเมินการออกแบบ พวกเขากำลังไล่เช็กลิสต์ตามลำดับที่แน่นอน และจะออกจากหน้าเว็บทันทีเมื่อเจอข้อใดข้อหนึ่งที่ตอบไม่ได้ รายการสินค้าของคุณไม่ใช่แกลเลอรี แต่เป็นกระดาษคำตอบ
ด้านล่างคือหกรูปที่ทำหน้าที่ตอบคำถาม ไม่ใช่รูปเพิ่มอีกหกรูป แต่เป็นหกรูปที่เฉพาะเจาะจง แต่ละรูปผูกกับคำถามหนึ่งข้อ ตามลำดับที่ผู้ซื้อถามจริง ๆ
01 ภาพอ้างอิงขนาด
คำถาม: "สิ่งนี้จะพอดีกับพื้นที่ของฉันไหม?" ไม่ใช่ "ขนาดเท่าไร" — ผู้ซื้ออาจไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะทำอะไรกับตัวเลขสามตัวนั้น คำถามจริงคือสิ่งนี้จะผ่านประตูเข้าไป วางที่มุมห้องได้ และยังเหลือทางเดินหรือไม่
ตารางมิติตอบคำถามครึ่งแรกของเรื่องนั้น ภาพถ่ายตอบส่วนที่เหลือ โดยมีเงื่อนไขว่ามีบางสิ่งในเฟรมที่มีขนาดที่ผู้ซื้อรู้อยู่แล้ว ด้ามประตูมาตรฐานอยู่สูงจากพื้นประมาณ 90 ซม. แผ่น A4 มีขนาด 21 x 29.7 ซม. กล่องรองเท้ามีความยาวประมาณ 33 ซม. สิ่งใดสิ่งหนึ่งเหล่านี้เปลี่ยนตัวเลขนามธรรมให้เป็นการตัดสินใจเชิงกายภาพที่ผู้ซื้อสามารถทำได้ในสองวินาที
ยังมีการวัดอีกอย่างหนึ่งที่แทบไม่มีใครเผยแพร่ และสำหรับเฟอร์นิเจอร์เก็บของแล้วมันสำคัญกว่าพื้นที่ฐานมาก นั่นคือระยะว่างด้านหน้าตู้ หากแผงด้านหน้าเปิดออก ผู้ซื้อต้องมีพื้นที่ด้านหน้าเพื่อเปิดและบรรจุของแต่ละชั้น ตู้ที่พอดีกับช่องพอดีอาจใช้งานไม่ได้หากแผงเปิดออกไม่ได้ แสดงระยะนั้นให้เห็น คุณเสียภาพถ่ายเพียงภาพเดียวและกำจัดการคืนสินค้าทั้งประเภทออกไปได้
อะไรอยู่ในเฟรม | วิธีถ่ายภาพ | ทำไมจึงได้ผล |
วัตถุที่รู้ขนาดวางข้างยูนิต | มือจับประตู แผ่น A4 หรือกล่องรองเท้าที่ความลึกเดียวกับหน้าตู้ กล้องที่ระดับอก ถ่ายตรง | แปลงเซนติเมตรเป็นการเปรียบเทียบทางกายภาพ |
ภาพจากด้านบนของพื้นที่วางพร้อมตลับเมตรจริง | ภาพถ่ายจากด้านบนระดับพื้น พร้อมสายวัดที่ขยายตามความกว้างและความลึก ไม่มีลูกศรวาด | สายวัดจริงให้ความรู้สึกเป็นหลักฐาน ลูกศรให้ความรู้สึกเป็นการตลาด |
พื้นที่ว่างด้านหน้า ประตูเปิด | บานเปิดสุด มองเห็นพื้นระหว่างบานกับผนังหรือเฟอร์นิเจอร์ที่ใกล้ที่สุด มีสายวัดในภาพ | ขจัดปัญหาการคืนสินค้าแบบ "มันเปิดไม่ได้ในทางเดินของฉัน" |
วิธีที่ประกาศขายส่วนใหญ่ทำผิด: เรนเดอร์สไตล์เดียวกับลูกศรบางๆ สามอันและฟอนต์ที่เล็กเกินกว่าจะอ่านบนมือถือ ผู้ซื้อไม่สามารถตรวจสอบอะไรได้所以他们เดา — และการเดาขนาดคือการเดาที่แพงที่สุดในอีคอมเมิร์ซเฟอร์นิเจอร์
02 พับและกาง วางเคียงข้างกัน
คำถาม: "งานนี้ต้องทำมากแค่ไหน?" จากมุมมองของผู้ซื้อ "พร้อมประกอบ" ไม่ใช่คุณสมบัติ แต่เป็นความเสี่ยง พวกเขาเคยถูกหลอกด้วยเฟอร์นิเจอร์แบบถอดประกอบมาก่อน ภาพถ่ายนี้มีอยู่เพื่อเปลี่ยนความเสี่ยงนั้นกลับมาเป็นคุณสมบัติ
เวอร์ชันที่แข็งแกร่งที่สุดคือเฟรมเดียวที่มีทั้งสองสถานะ: ยูนิตที่พับแบนวางอยู่ข้างยูนิตเดียวกันที่ตั้งกางอยู่ เป็นข้ออ้างที่คู่แข่งแบบถอดประกอบไม่สามารถทำได้ เพราะสินค้าของพวกเขามาถึงในรูปแบบของแผงที่ซ้อนกัน เฟรมเดียวสื่อสารสามสิ่งในคราวเดียว — ปริมาตรการจัดเก็บเมื่อพับ พื้นที่เมื่อกาง และความจริงที่ว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นการพับไม่ใช่การประกอบ
ถ่ายการประกอบครั้งแรกจริง ด้วยความเร็วจริง
ถ้าคุณถ่ายทำการติดตั้ง ให้ถ่ายคนที่ทำเป็นครั้งแรก ด้วยความเร็วปกติ โดยเก็บภาพความลังเลเอาไว้ด้วย มอนทาจที่ตัดต่อรวมกันจนกระบวนการดูรวดเร็วinstantaneous จะสร้างความเสียหายสองอย่าง: มันสร้างความคาดหวังที่ลูกค้าจะนำมาเปรียบเทียบ และทำให้ข้อกล่าวอ้างทั้งหมดดูเหมือนจัดฉาก พูดว่า "ไม่กี่นาที" และแสดงให้เห็นไม่กี่นาที การประเมินเวลาที่ซื่อสัตย์ช่วยลดตั๋วสนับสนุน ส่วนการประเมินที่เกินจริงกลับสร้างตั๋วสนับสนุนขึ้นมา
วิธีที่ประกาศขายส่วนใหญ่ทำผิด: แสดงเฉพาะยูนิตที่เสร็จแล้ว ตกแต่งและเต็ม ผู้ซื้อถูกทิ้งให้จินตนาการถึงการประกอบ และจินตนาการมักเลือกประสบการณ์แย่ที่สุดที่เคยมีมาเป็นค่าเริ่มต้น
03 ประตูที่เปิดกว้างเต็มที่
คำถาม: "ฉันสามารถเอาของเข้าและออกได้จริงหรือ?" เฟอร์นิเจอร์เก็บของถูกซื้อเพื่อการเข้าถึง ไม่ใช่เพื่อรูปลักษณ์ ภาพถ่ายตู้ปิดแสดงให้เห็นแค่กล่อง ภาพถ่ายตู้ที่เปิดเผยทุกชั้นอย่างเต็มที่แสดงให้เห็นระบบ
ภาพนี้มีหน้าที่ที่สอง และเป็นหน้าที่ที่ซัพพลายเออร์ส่วนใหญ่หลีกเลี่ยง: มันแสดงทิศทางการเปิดของประตู หากแผงเปิดออกด้านนอก ให้ระบุในภาพและในคำโฆษณา และให้ผู้ซื้อเห็นส่วนโค้งที่ประตูต้องใช้ ผู้ซื้อที่ค้นพบทิศทางการเปิดหลังจากได้รับสินค้าแล้วจะไม่โทษตัวเอง — พวกเขาจะเขียนรีวิวว่าประกาศขายทำให้เข้าใจผิด
ถ่ายจากมุมต่ำสามส่วนเพื่อให้เห็นทั้งชั้นภายในและพื้นด้านหน้า ตั้งกล้องให้ต่ำกว่าที่คุณรู้สึกอยากทำโดยสัญชาตญาณ จุดสำคัญคือการแสดงความลึก และความลึกจะสื่อออกมาได้ก็ต่อเมื่อถ่ายจากต่ำกว่าแนวชั้นวาง
วิธีที่ประกาศขายส่วนใหญ่ทำผิด: ภาพหลักที่ประตูแง้มเปิดประมาณ 30 องศาแบบพอดีๆ ดูพรีเมียมแต่ไม่สื่อสารอะไรเลย ไม่เปิดให้สุด หรือใช้เฟรมอื่น
04 เต็ม ไม่จัดสไตล์
คำถามคือ: "มันจุได้จริงแค่ไหน?" ทุกรายการแสดงยูนิตว่างเปล่า แทบไม่มีรายการไหนแสดงยูนิตที่เต็ม ความต่างระหว่างสองสิ่งนี้คือที่มาของวลี "เล็กกว่าที่คิด"
บรรจุของแบบที่ครัวเรือนจริงใช้ ไม่ใช่วิธีที่สไตลิสต์จะทำ รองเท้าใส่เป็นคู่ บูทวางตะแคง รองเท้าสูงข้อวางเอียง หากชั้นหนึ่งจุได้แปดคู่ ก็ใส่แปดคู่แล้วให้คู่ที่เก้าเห็นได้ชัดว่าขาดไป ภาพของการบรรจุที่สมจริงบอกผู้ซื้อได้มากกว่าตัวเลขลิตรใด ๆ เพราะความจุในหมวดนี้ไม่ใช่ปริมาตร — แต่คือจำนวนคู่ของวัตถุเฉพาะที่ใส่ได้ในทิศทางเฉพาะ
ถ่ายจากมุมเดียวกับภาพว่าง แล้ววางสองภาพเคียงกันในรายการ การเปรียบเทียบคือข้อความ
วิธีที่รายการสินค้าส่วนใหญ่ทำผิด: รองเท้าสามคู่กับต้นไม้ต้นหนึ่ง ถ่ายภาพออกมาสวยงามแต่ไม่ได้ตอบอะไรเลย ที่แย่กว่านั้น คือมันสอนผู้ซื้อว่าหน่วยนี้บรรจุรองเท้าได้สามคู่
05 บรรทุก ไม่ใช่คำว่า "แข็งแรง"
คำถาม: "มันจะยุบตัวลงภายใต้น้ำหนักหรือไม่?" นี่คือความกังวลที่ไม่ได้พูดออกมาซึ่งพบได้บ่อยที่สุดเกี่ยวกับชั้นเก็บของที่ทำจากพลาสติกและเหล็กแผ่นบาง และเป็นคำตอบที่ถูกถ่ายภาพน้อยที่สุดในหมวดหมู่นี้ ประกาศขายเขียนว่า "รับน้ำหนักได้มาก" แล้วก็จบ คำกล่าวนั้นไม่ใช่ข้อมูล แต่เป็นการอ้างสิทธิ์ และผู้ซื้อได้เรียนรู้ที่จะลดความน่าเชื่อถือของการอ้างสิทธิ์เหล่านั้น
ภาพถ่ายนั้นเรียบง่ายและแทบไม่มีใครถ่าย: โหลดของหนึ่งชั้นจนถึงน้ำหนักที่ระบุไว้ ถ่ายจากด้านข้างที่ระดับความสูงของชั้นวาง และปล่อยให้เส้นตรงของชั้นวางเป็นตัวบอกเล่าเรื่องราว หากชั้นวางนั้นระบุว่าสามารถรับน้ำหนักได้ตามจำนวนคู่หรือมวลที่กำหนด ให้ใส่น้ำหนักนั้นลงไปให้พอดี อย่าใส่เกินเพื่อให้ดูน่าตื่นเต้น — การสาธิตที่เกินจริงจะดูเหมือนของปลอมสำหรับใครก็ตามที่รู้จักสินค้านี้ และคนที่คุณอยากโน้มน้าวที่สุดก็คือคนเหล่านั้นนั่นเอง
ใช้ตัวเลขที่ผ่านการทดสอบ ไม่ใช่ตัวเลขทางการตลาด
ภาพถ่ายนี้บังคับให้ต้องตัดสินใจในสิ่งที่ซัพพลายเออร์ส่วนใหญ่หลีกเลี่ยง: การเผยแพร่ค่าพิกัดการรับน้ำหนักจริง เผยแพร่ตัวเลขที่คุณได้ทดสอบแล้ว หากมันต่ำกว่าที่คู่แข่งอ้างไว้ ก็ยังเผยแพร่มันต่อไป — ตัวเลขที่ผู้ซื้อเชื่อถือได้มีค่ามากกว่าตัวเลขที่ทำให้พวกเขาประทับใจ และใส่ตัวเลขเดียวกันนั้นลงในตารางข้อมูลจำเพาะ เพื่อให้ภาพและข้อมูลจำเพาะสอดคล้องกัน
วิธีที่รายการสินค้าส่วนใหญ่ทำผิด: ภาพสต็อกของเด็กนั่งอยู่ในตู้เก็บของ ภาพนั้นน่าจดจำ ตรวจสอบไม่ได้ และตอบคำถามที่ไม่มีผู้ซื้อคนไหนถาม
06 ห้องที่มันจะอยู่จริง ๆ
คำถาม: "สิ่งนี้ใช้ได้ในสถานที่แบบของฉันไหม?" การถ่ายภาพสตูดิโอบนพื้นหลังสีขาวเรียบตอบคำถาม "มันคืออะไร" และไม่เคยตอบคำถาม "มันจะไปอยู่ที่ไหน" สำหรับผลิตภัณฑ์จัดเก็บแบบแคบ คำถามที่สองคือการตัดสินใจซื้อทั้งหมด
ชุดขั้นต่ำที่ใช้งานได้จริงมีขนาดเล็กกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด: กรอบประตูหนึ่งบาน ผนังหนึ่งช่วง พรมหนึ่งผืน รองเท้าหนึ่งคู่ และพื้นที่พื้นลึกประมาณ 1.5 เมตร วางชุดสินค้าชิดผนัง ตั้งกล้องที่ทางเข้าประตู และให้กรอบประตูอยู่ในเฟรม กรอบประตูเป็นทั้งจุดอ้างอิงขนาดและสัญญาณบริบทในเวลาเดียวกัน — มันบอกผู้ซื้อว่านี่คือทางเดิน ไม่ใช่โชว์รูม
สร้างชุดนี้ครั้งเดียวแล้วถ่ายสินค้าทั้งหมดในชุดนี้ ฉากไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนระหว่าง SKU อันที่จริงก็ไม่ควรเปลี่ยน ห้องที่สอดคล้องกันตลอดกลุ่มสินค้าสื่อสารว่าสินค้าเหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งของระบบเดียวกัน — ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้ซื้อที่กำลังประกอบชุดสินค้าต้องการเห็น
วิธีที่ประกาศส่วนใหญ่ทำผิด: ภาพประกอบที่เอายูนิตห้าชิ้นมาต่อกันเป็นผนัง หากสินค้าไม่ใช่ระบบที่ต่อเนื่องกัน ภาพนั้นก็เป็นคำสัญญาที่สินค้าให้ไม่ได้ และรีวิวที่จะตามมาจะพูดถึงเรื่องนี้ในที่สาธารณะ ถ่ายภาพสิ่งที่ยูนิตหนึ่งทำในห้องจริงหนึ่งห้อง
07 รายการตรวจสอบหนึ่งหน้า
พิมพ์สิ่งนี้และนำไปที่การถ่ายภาพ แต่ละแถวคือหนึ่งเฟรม คอลัมน์ด้านขวาคือการทดสอบการยอมรับ — หากเฟรมไม่ผ่าน ให้ถ่ายใหม่แทนการเผยแพร่
# | ช็อต | ต้องมองเห็นได้ในเฟรม | ผ่านเฉพาะเมื่อ |
01 | อ้างอิงขนาด | ยูนิต วัตถุที่รู้ขนาดที่ความลึกเดียวกัน เส้นพื้น | ผู้ซื้อสามารถประเมินความสูงได้โดยไม่ต้องอ่านข้อความ |
02 | พับ + กางออก | ทั้งสองสถานะของรุ่นเดียวกัน แสงเดียวกัน | ความแตกต่างของปริมาตรเห็นได้ชัดในขนาดภาพย่อ |
03 | ประตูเปิดสุด | ทุกชั้น แผงเปิด พื้นด้านหน้าของมัน | ทิศทางการเปิดและระยะห่างสามารถอ่านได้ทั้งคู่ |
04 | น้ำหนักบรรทุกสมจริง | ยูนิตเต็มจริง มุมเดียวกับภาพถ่ายตอนว่าง | ความจุสามารถนับได้ ไม่ใช่ความรู้สึก |
05 | พิกัดรับน้ำหนัก, มุมมองด้านข้าง | แนวชั้นวาง, ตัวโหลดเอง, ไม่มีพร็อพ | ชั้นวางตรงอย่างเห็นได้ชัดที่ค่าพิกัด |
06 | ห้องแคบ, เห็นกรอบประตูในภาพ | ยูนิตเข้าที่ กรอบประตู พื้นจริง | ดูเหมือนบ้าน ไม่ใช่สตูดิโอ |
08 หกภาพนี้ไปที่ไหนหลังคุณถ่ายเสร็จ
ภาพหกภาพทำได้มากกว่าแค่เติมเต็มหน้าสินค้า เมื่อเรียงลำดับตามด้านบนนี้ ภาพเหล่านี้จะกลายเป็นกระดูกสันหลังของรายการสินค้า เมื่อครอปเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส ภาพเหล่านี้จะกลายเป็นชุดโฆษณา เมื่อพิมพ์บนกล่องเป็นคิวอาร์โค้ด ภาพเหล่านี้จะกลายเป็นคำตอบสำหรับคำถามที่ลูกค้าของลูกค้าคุณถามใน aisle
● ช่องแรกหกช่องของหน้าสินค้า ก่อนแกลเลอรีไลฟ์สไตล์ ก่อนภาพโรงงาน ผู้ซื้อต้องการให้คำถามของพวกเขาได้รับคำตอบก่อนที่พวกเขาจะต้องการข้อมูลรับรองของคุณ
● เนื้อหา Amazon / marketplace A+ ภาพที่ 01, 04 และ 05 สอดคล้องโดยตรงกับโมดูลขนาด ความจุ และความทนทานที่แม่แบบของ marketplace คาดหวัง
● คิวอาร์โค้ดบนกล่อง ช็อต 02 และ 03 เป็นลูปสั้นๆ ช่วงเวลาที่สับสนที่สุดคือตอนที่กล่องเปิดอยู่บนพื้น ไม่ใช่ตอนที่หน้าเว็บเปิดอยู่บนโทรศัพท์
● รายการขายปลีกของผู้ซื้อของคุณเอง ส่งไฟล์ทั้งหกให้เป็นแพ็กเกจ ไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ และทำให้สินค้าของคุณเป็นสินค้าที่ลงรายการได้ง่ายที่สุดในแคตตาล็อกของพวกเขา
การใช้งานอีกอย่างหนึ่ง: ตรวจสอบแคตตาล็อกของคุณเอง
ตรวจสอบรายการนี้กับหน้าสินค้าที่มีอยู่ทุกหน้า แคตตาล็อกส่วนใหญ่ไม่ว่าจะมีขนาดใดก็ตามมักล้มเหลวในภาพที่ 01 และ 05 ทุกกรณี — ขนาดและความสามารถในการรับน้ำหนัก สองข้อนี้ยังเป็นสองข้อที่มีน้ำหนักเชิงพาณิชย์มากที่สุด เพราะเป็นสองข้อที่ป้องกันการคืนสินค้า ไม่ใช่เพียงแค่ดึงดูดคลิก
ไม่มีสิ่งใดในนี้ที่ต้องใช้ช่างภาพที่ดีกว่า สิ่งที่ต้องใช้คือรายการคำถามและวินัยในการตอบคำถามเหล่านั้นตามลำดับความสำคัญของผู้ซื้อ ไม่ใช่ตามลำดับของคุณเอง
09 หากคุณกำลังสร้างกลุ่มผลิตภัณฑ์จัดเก็บ
เราผลิตตู้รองเท้าแบบพับได้ ตู้เสื้อผ้า และตู้เก็บของช่องแคบ บนแพลตฟอร์มโมดูลาร์เดียว: ความสูงหกระดับ การจัดประตูสองแบบ และรุ่นผสมภายในตู้คอนเทนเนอร์ 20GP หนึ่งตู้ หากคุณกำลังจัดชุดสินค้าประเภทจัดเก็บของ บอกเราได้เลยว่าคุณขายในตลาดไหน — เราจะพิจารณาชุดสินค้าร่วมกับคุณทีละระดับความสูง: ระดับไหนที่สร้างปริมาณการขาย และรุ่นประตูคู่สร้างมูลค่าของราคาได้ตรงจุดไหน คลิกที่ลิงก์เพื่อดูข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับ Auspicious Home